کد مطلب: 347
تاریخ انتشار: ۳۰ مهر ۱۳۹۸ - ۱۷:۵۰
سرقت

به موجب ماده ۲۶۷ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲ که این‌چنین مقرر می دارد که سرقت عبارت از ربودن مال متعلق به غیر است.

تحقق سرقت مستلزم انجام فعلی از قبیل ربودن یا ربایش، کش رفتن، برداشتن، بلند کردن و قاپیدن مال دیگری بدون رضایت و اطلاع مالک یا متصرف آن است.

ربودن رکن اصلی جرم سرقت است که با تصرف و اثبات و وضع ید بر مالی بدون اطلاع و رضایت مالک یا دارنده آن محقق می شود.

برای مثال شخصی در فروشگاه برای اجناس خریداری شده هزار تومن می‌دهد و فروشنده به اشتباه و به تصور اینکه اسکناس ده هزار تومنی هست بقیه پول که نه هزار تومن‌هست را به خریدار می دهد و خریدار آگاهانه مبلغ مذکور را تصاحب می کند که این چنین عملی سرقت نیست زیرا ربایشی در کار نیست .

موضوع سرقت باید مال منقول باشد که اموال غیر منقول به علت عدم امکان ربایش نمی‌توانند مورد سرقت قرار گیرند.

در حقوق جزا هر چیزی که قابلیت جابه جا شدن دارد منقول است که بر خلاف ماده ۱۷ ق.م که اداوات و ابزار کشاورزی را در حکم‌ غیرمنقول دانسته است اما در حقوق جزا وسایل یاد شده منقول و می‌تواند موضوع سرقت قرار گیرد.

منبع: میزان

ارسال نظر

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
4 + 2 =